Buen Camino. Witajcie z góry. Gdy piszę ten tekst z kolejnego dnia pielgrzymowania, to przede mną widok jak z Giewontu na Zakopane. Ja na górze, a cała dolina podemną. Słoneczko swieci, koguty pieją. Z dołu dochodzą głosy alpejskich dzwoneczków pasących się krówek, które wcześniej mijałem idąc w górę. Dziś odcinek nie długi (21 km.), ale od La Herrerias do O Cebrerio bardzo ostro w górę. Zajęło mi to od godz. 8.00 do 12.00. I choć O Cebrerio nie jest najwyższym punktem na francuskim Camino - 1300 m. npm - to jednak dało mi w kość bardziej niż La Cruze de Ferro - 1505 m. npm.
Ale za to O Cebrerio przeurocze. Dosłownie kilka domków pokrytych słomą, no i kościół. Miejsce cudu eucharystycznego w XIII w.
Ale wrócę do dnia wczorajszego, a właściwie wieczoru. Gdy wróciłem z przechadzki po wiosce La Herrerias wstąpiłem do baru, aby zjeść kolacje czyli mięsko, które zostało z obiadu bo dali tyle, że zjeść nie mogłem - ja jem bardzo mało, ale często. I gdy w środku, słyszę najpierw rozmowę dwóch Hiszpanów, a następnie jakiś śpiew, który porusza mnie do głębi. Wychodzę zaciekawiony na zewnątrz, i oto widze Hiszpana siedzącego przy stoliku - wiek ok. 65 - 70 - jak śpiewa jakieś hiszpanskie pieśni. Zarówno głos, styl pieśni i sposób w jaki to śpiewa, wraz z gestami ciała, mimiką twarzy jest poruszające. Nie wiem co to za hiszpański rodzaj muzyki - dla mnie jakby portugalskie Fado w wydaniu hiszpańskim, ale dla mnie genialne. Stałem, patrzyłem i słuchałem jak wryty. A on, jakbym mu w niczym nie przeszkadzał spiewa. Gdy skonczył kontynuuje rozmowę o tej muzyce hiszpańskiej z siedzącym przy tym samym stoliku pielgrzymem Hiszpanem, po to by za chwilę od tak jakby dla potwierdzenia słów rozmowy śpiewa kolejną pieśń. I tak trwało ok. godziny. Ja się spóźniłem. Sytuacja niebywała. Autentyczna, nie pod publiczkę. Niezwykłość tego, czego byłem swiadkiem polega na tym, że widziałem, że to nie On śpiewa, to śpiewa jego dusza, która posługuje się ciałem.
Trochę w życiu nasłuchałem się muzyki. Różnych folklorów z różnych części świata, ale to było doświadczenie imponujące. Warto było wybrać się na Camino, aby zobaczyć coś takiego na żywo. W tym człowieku, zobaczyłem całą hiszpańską duszę. Początkowo myślałem, że to lokalny mieszkaniec tej wioski. Później dowiedziałem się, że to również pielgrzym do Św. Jakuba. Wieczór wcześniej w innej Alberge niż ja nocowałem, spiewał modlitwę przed posiłkiem. Zdjęcia są niewyraźnie, bo to na zewnątrz już wieczorem.
Oj, chciałoby się napisać jeszcze o paru innych sprawach, ale niestety czas.
Do Santiago pozostalo 151,5 km.
Dziś w drodze do O Cebrerio opuściłem rejon Kastylia - Leon i wkroczyłem do Galicji. Widać to także na słupkach Camino wskazujących kierunek i odleglość.
PS. Oddziaływanie Kroniki jest niesamowite. Dziś też podali mi zupę. I żeby nadrobic stracone dni wynagrodzili podając w wazie dla 10 osób. Była bardzo dobra, bo były jeszcze w niej duże kosteczki z dużą iloscią mięsa. Co zrobiłem z tym co podali później - może jutro.
Buen Camino

"W tym kapeluszu i w tych okularach wyglada ksiadz jak z bajki "Kot w butach". Po prostu swietnie!!!"
"Szczesc Boze Proboszczu. Witamy i pozdrawiamy. Podziwiam proboszcza za ten trud szlakiem SW. JAKUBA. Zadnej relacji nie opuszczam, duchowo przezywam te droge razem z ksiedzem. Pisane od serca - na zywo. Jestesmy bardzo dumni i cieszymy sie, ze jest Ok.
I ze okulary sa wreszcie nowe -wazne, ze sa, i nowi znajomi, i ten spokoj i modlitwa w ciszy. Zyczymy proboszczowi duzo zdrowka i wytrwalosci, dojscia do grobu Sw.JAKUBA. Prosimy o modlitwe za nas i moja rodzine. PS...A tak na koniec - to z ta brudka to wyglada proboszcz jak -Ala DZIADZIUS - ha ha ha.
I tak bym proboszcza poznala. SZCZESC BOZE."